Δεκέμβριος 8, 2010

Τα αδιέξοδα της λογικής…

 

“Παράλογο είναι το χάσμα ανάμεσα στο ότι δε δικαιολογείται και στο μάταιο, μα δυνατό πόθο του ανθρώπου για σαφήνεια.”

A.Camus

 

“Τα βαθιά συναισθήματα, όπως τα μεγάλα έργα, έχουν πάντα μεγαλύτερη σημασία απ’ αυτή που έχουν συνειδητοποιήσει πως εκφράζουν. Η συμπάθεια ή αντιπάθεια που νοιώθει μια ψυχή για κάτι οφείλεται στις συνήθειες της σκέψης ή της δράσης κι ακολουθεί τις συνέπειες που η ίδια η ψυχή αγνοεί. Τα μεγάλα συναισθήματα κουβαλάνε μαζί τους τον υπέροχο ή άθλιο κόσμο τους. Φωτίζουν με το πάθος τους έναν υπέροχο κόσμο όπου ξαναβρίσκουν το κλίμα τους. Υπάρχει ένας κόσμος ζήλειας, φιλοδοξίας, εγωισμού ή γενναιότητας. Ένας κόσμος, δηλαδή μια μεταφυσική και πνευματική στάση. Αυτό που ισχύει για τα ήδη καθορισμένα συναισθήματα ισχύει, ακόμα πιο πολύ, για τις συγκινήσεις που βασικά είναι τόσο ακαθόριστες και συγχρόνως τόσο «καθορισμένες», τόσο μακρινές και τόσο «κοντινές» με τις συγκινήσεις που μας προσφέρουν την ομορφιά ή μας προκαλούν το συναίσθημα του παράλογου.

Το συναίσθημα του παράλογου μπορεί να χτυπήσει στο πρόσωπο οποιονδήποτε άνθρωπο στη στροφή οποιουδήποτε δρόμου. Μέσα στην τρομερή του γύμνια, στο χωρίς λάμψη φως του, είναι ασύλληπτο.

Αλλά αξίζει να σκεφτούμε πάνω σ’ αυτό. Μάλλον είναι αλήθεια το ότι ένας άνθρωπος μας μένει άγνωστος για πάντα, το ότι σ’ αυτόν υπάρχει κάτι για πάντα ακαθόριστο. Γνωρίζω όμως τους ανθρώπους πρακτικά και τους γνωρίζω απ’ τη συμπεριφορά τους, απ’ τις πράξεις τους, απ’ τις συνέπειες που έχει στη ζωή το πέρασμά τους. Με τον ίδιο τρόπο μπορώ να καθορίσω πρακτικά όλα τα ακαθόριστα συναισθήματα που η ανάλυση δε θα μπορούσε να έχει καμιά επίδραση πάνω τους, να τα εξετάσω πρακτικά, να σκεφτώ τις συνέπειές τους, να συλλάβω και να καταγράψω κάθε τους μορφή, δημιουργώντας έτσι τον κόσμο τους. Όπως φαίνεται, είναι βέβαιο πως δε θα μάθω καλύτερα τα προσωπικά συναισθήματα ενός ηθοποιού επειδή τον έχω δει να παίζει εκατό φορές. Αν όμως φέρω στο μυαλό μου το πλήθος των ηρώων που έχει ενσαρκώσει και αν ισχυριστώ πως στον εκατοστό ήρωα τον γνωρίζω λίγο καλύτερα, καταλαβαίνουμε πως σ’ αυτό υπάρχει μια δόση αλήθειας. Αυτό το φαινομενικά παράδοξο είναι και μια αλληγορία. Κρύβει ένα νόημα. Θέλει να πει ότι ένας άνθρωπος χαρακτηρίζεται ευκολότερα όταν υποκρίνεται παρά όταν φέρεται με ειλικρίνεια.

Έτσι συμβαίνει, σε μικρότερο βαθμό, και με τα αφανέρωτα μέσα στην καρδιά συναισθήματα που προδίνονται όμως εύκολα απ’ τις πράξεις που κάνουμε και τις πνευματικές στάσεις που παίρνουμε.

Καταλαβαίνει κανείς πως μ’ αυτό τον τρόπο προτείνω μια μέθοδο. Αλλά με τη μέθοδο αυτή πρόκειται ν’ αναλύσω, όχι να μάθω. Γιατί οι μέθοδοι έχουν σαν αποτέλεσμα τις μεταφυσικές που με την άγνοιά τους προδίνουν τα συμπεράσματα που μερικές φορές ισχυρίζονται πως δεν ξέρουν ακόμα. Έτσι, οι τελευταίες σελίδες ενός βιβλίου βρίσκονται ήδη στις πρώτες. Αυτή η αλληλεξάρτηση είναι αναπόφευκτη. Μια αποκλειστική μέθοδος σημαίνει πως κάθε αληθινή γνώση είναι ανέφικτη. Μονάχα τα φαινόμενα είναι δυνατό ν’ απαριθμηθούν, μονάχα το περιβάλλον γίνεται αισθητό.”

………………………………

Ακόμα κι αυτή, η δική μου καρδιά θα μου μείνει άγνωστη για πάντα. Ανάμεσα στη βεβαιότητα που έχω για την ύπαρξή μου και στο νόημα που προσπαθώ να δώσω σ’ αυτή τη βεβαιότητα, υπάρχει ένα κενό που δε θα γεμίσει ποτέ.

………………………………

Απόσπασμα από το έργο “Ο μύθος του Σισσυφου – Τα παράλογα τείχη” – Albert Camus

Spirit-of-Space-II_1024x768

Είναι μήπως η αποδοχή του παράλογου, αφετηρία του δρόμου για την αναζήτηση της εσωτερικής γαλήνης?

Advertisements
Οκτώβριος 15, 2010

Νομίζεις οτι όλα είναι δικά σου?

…..μάταια γυρνάς στο παρελθόν και ρωτάς τι απ’ όλα αυτά ήταν δικό σου,
τίποτα μικρό μου, παρ’ εκτός….κάτι λίγα η αμοιβή σου……

…………

Μα εγώ μικρό μου είμαι πολύ μακριά…..μην το ψάχνεις, δεν πειράζει…..

 

Οκτώβριος 13, 2010

Τα ταξίδια της βροχης…

Είναι οι άνθρωποι που χάνονται

μες τα μεγάλα πανηγύρια

μα εγω ακόμα σε φαντάζομαι

μες της βροχης μου τα ταξίδια….

Σεπτεμβρίου 6, 2010

Φθινοπωρινή….ανατομία…

ανθρωποι

Αύγουστος 14, 2010

Είναι τα μάτια λεει…καθρέφτης της ψυχής…

eyes

Και καθρεφτίζουν τα όνειρά σου….

Ιουλίου 5, 2010

Ταξίδι μακρύ..κι απρόσμενο

 

 

Εικόνα1_thumb[1]

Ιουλίου 3, 2010

Δυνατά…

 

 

 

 

Des abîmes à Véga, c’est le mystère de la vie,

Από την άβυσσο στ’ άστρα, είναι το μυστήριο της ζωής,

De l’espace à tes bras, tout s’éveille à la vie,

Aπ’ το κενό στην αγκαλιά σου, όλα ξυπνάνε στη ζωή,

Et des tristesses à nos joies, c’est une histoire d’énergie,

Kι από τις λύπες στις χαρές μας, είναι μια ιστορία δύναμης,

De l’amour au combat, tout est tellement fragile.

Από τον έρωτα στον πόλεμο, όλα είναι τόσο εύθραυστα.

 

Αντίγραφο από dynata

 

Et des avions dans le ciel, c’est une histoire de défi,

Και τα αεροπλάνα στον ουρανό, είναι μια ιστορία πρόκλησης,

De la fleur à l’abeille, tout parait si facile,

Από το λουλούδι στη μέλισσα, όλα μοιάζουν τόσο εύκολα,

Dinata dinata, ….

De ma bouche à tes mains, c’est le mystère de l’envie,

Από το στόμα μου στα χέρια σου, είναι το μυστήριο του πόθου,

Des mes yeux a tes reins, ça tourne a la magie,

Από τα μάτια μου στο σώμα σου, γεννιέται η μαγεία,

Entre hier et demain, c’est une histoire à l’infini,

Ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, μια ιστορία χωρίς τέλος,

De ton coeur jusqu’au mien, c’est parfait pour la vie,

Από την καρδιά σου στη δικιά μου, τέλειο για τη ζωή,

Dinata dinata …

 

Paroles : Sophie Koraz

Musique : Ara Dinjkian

Chante : Demis Roussos΄

 

Ένα ευχαριστώ στο φίλο Σάκη για τη συμβολή του!

Ιουνίου 18, 2010

Λειώσαμε…..

HEAT_WAVE_

Το θερμόμετρο χτύπησε …κόκκινο….

dehydration.gif

…..μεγάλο χάλι ……… μας βγήκε η γλώσσα έξω….

Heat Exhaustion 2

Η ζέστη μας χτύπησε κατακούτελα…….

  …….Με ένα όνειρο ζούμε……..   

2

Ωστόσο να μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και χειρότερα, ας το διασκεδάσουμε:

 

Άντε στην υγειά μας……

mojito

Ιουνίου 7, 2010

Το βάθρο και το ….βάραθρο….

stairs

Η αγάπη δεν πρέπει να μπαίνει σε βάθρο, η θέση αυτή ταιριάζει μόνο….σε αγάλματα….

Πέφτει και αφήνει ένα απίστευτο κενό……

Ιουνίου 2, 2010

Όταν φυσάει….

Αντίγραφο από shadows of another day

Όταν οι εικόνες ξεθωριάζουν κι οι αναμνήσεις φαντάζουν κλεμμένες…

Όταν ο άνεμος μαζεύει τα πεσμένα φύλλα στο διάβα του…

‘Οταν τα δάκρυα χάνονται στις σταγόνες της βροχής….

‘Οταν τα λόγια γίνονται ηχώ του παρελθόντος….

‘Οταν το σήμερα μοιάζει με σκιά παλιών καιρών…..

Μια πικρή γεύση μένει…δώρο…για να θυμάσαι τη ζωή…..