Archive for ‘Μουσική’

Ιουλίου 3, 2010

Δυνατά…

 

 

 

 

Des abîmes à Véga, c’est le mystère de la vie,

Από την άβυσσο στ’ άστρα, είναι το μυστήριο της ζωής,

De l’espace à tes bras, tout s’éveille à la vie,

Aπ’ το κενό στην αγκαλιά σου, όλα ξυπνάνε στη ζωή,

Et des tristesses à nos joies, c’est une histoire d’énergie,

Kι από τις λύπες στις χαρές μας, είναι μια ιστορία δύναμης,

De l’amour au combat, tout est tellement fragile.

Από τον έρωτα στον πόλεμο, όλα είναι τόσο εύθραυστα.

 

Αντίγραφο από dynata

 

Et des avions dans le ciel, c’est une histoire de défi,

Και τα αεροπλάνα στον ουρανό, είναι μια ιστορία πρόκλησης,

De la fleur à l’abeille, tout parait si facile,

Από το λουλούδι στη μέλισσα, όλα μοιάζουν τόσο εύκολα,

Dinata dinata, ….

De ma bouche à tes mains, c’est le mystère de l’envie,

Από το στόμα μου στα χέρια σου, είναι το μυστήριο του πόθου,

Des mes yeux a tes reins, ça tourne a la magie,

Από τα μάτια μου στο σώμα σου, γεννιέται η μαγεία,

Entre hier et demain, c’est une histoire à l’infini,

Ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, μια ιστορία χωρίς τέλος,

De ton coeur jusqu’au mien, c’est parfait pour la vie,

Από την καρδιά σου στη δικιά μου, τέλειο για τη ζωή,

Dinata dinata …

 

Paroles : Sophie Koraz

Musique : Ara Dinjkian

Chante : Demis Roussos΄

 

Ένα ευχαριστώ στο φίλο Σάκη για τη συμβολή του!

Απρίλιος 29, 2010

Όλα…..γυρίζουν….

 

Φοινικιές
Μαρτίου 22, 2010

Μια άλλη οπτική γωνία…

Και ένα πολύ όμορφο τραγούδι….

 

Δε θα σε βάλω εγώ ποτέ να μαγειρέψεις
θα ‘μαι κοντά σου μοναχά σαν με γυρέψεις
Μετά θα φεύγω πάλι να μ’ επιθυμείς
Δε θα κρατήσω μαύρη τσάντα στο γραφείο
ένα φτερό γυπαετού θα έχω λοφίο
στη λεγεώνα της πιο ένδοξης τιμής

Άρτεμις θεά των κοριτσιών
φόβιζε με μ’ ασημένιο τόξο
απ’ τις ψευτονίκες των ανδρών
και από τη θλίψη που ‘χουν να ‘μαι απ έξω

Δε σ’ έχω δίπλα μου για να έχω να ζηλεύω
Πέτα τα πέπλα σου στα δάση που χορεύω
να σε λατρέψω όλη νύχτα σαν φρουρός
Με τις δερμάτινες τις βρώμικες μου μπότες
έσπασα μέσα μου και είδωλα και πόρτες
να σ’ αγκαλιάσω σαν το χώμα καθαρός

Άρτεμις θεά των κοριτσιών…

Άρτεμις
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Ιανουαρίου 10, 2010

Αλήθεια: Πληγή ανοιχτή?

 

Και τι δε θάδινα να κλείσω τις πληγές σου….

 

 

Για σένα που….αντί να σου δείξω, μου έδειξες…..

που αντί να σου δώσω, μου έδωσες…..

Νοέμβριος 19, 2009

Αν και καθημερινή….πάμε μπουζούκια?

 

Νοέμβριος 12, 2009

Όταν βρέχει……

….τα σύνεφα τρέχουν….

….η γη μυρίζει βροχή…

…..τα τρένα  φεύγουν για καινούργιες ξενιτιές……

…..και εμεις κάνουμε απολογισμό….

Ιουλίου 23, 2009

Να μ΄αγαπάς…..

 

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά
γιατί μου πήρε πολλά το εφτά
εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ’ όλα αυτά

Μακάρι να ‘ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό
να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό
Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ
Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό

Να περπατάμε χέρι-χέρι ως το πρωί
Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν δεν μπορεί
Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν
και με αναμνήσεις μετά γυρνούν
Μικρά τα ονόματα που όλα τα χωρούν

Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά τα λάθη μου όλα
Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά
μ΄αρέσουν όλα
Δεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός
Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός

Δεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός
Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός

Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί να με φιλάς
Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η.
ως το πρωΐ
Και μέχρι να ‘ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός
θα δει ν’ ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή

Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου δίναν ραντεβού
Απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά
κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού

Απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά
κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι είναι γιορτή, πρωτοχρονιά
Να μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί σ’ ακούνε την νύχτα αυτή
παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί

Να μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί σ’ ακούνε την νύχτα αυτή
παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί

 

Από το Τρίφωνο

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου

Ιουλίου 20, 2009

Η κρουαζιέρα του διαδρόμου…

Τα μάτια κλείστε
γλυκά ακουμπήστε
στην κουπαστή.
Το χρόνο αφήστε
καινούρια ψέματα
να φανταστεί.

Είναι μια νύχτα
μια τρελή βραδιά
που λάμπουν τ’ άστρα
λάμπει κι η καρδιά
και κάπου απέναντι
είναι το νησί
που ‘χει κοράλλια
κι η αμμουδιά χρυσή
κι αυτό τ’ αγέρι πως
και φέρνει σήμερα
μια τέτοια χίμαιρα
ξανά στο φως.

Τα μάτια κλείστε
γλυκά ακουμπήστε στην
κουπαστή.
Το χρόνο αφήστε
καινούρια ψέματα
να φανταστεί
και τι μας νοιάζει πια
αφού η νύχτα πήρε τα κουπιά
τα μάτια κλείστε
και δώστε στ’ όνειρο,
τρελά φιλιά.

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

Μαΐου 7, 2009

Στο παράθυρο

 

 

 

Το να μπορείς να ξέρεις, να γνωρίζεις, να μαθαίνεις
είναι κάτι που παραμένει για πάντα.
Δεν είναι μέθη, έκσταση, πάθος αυτό που νιώθω μέσα μου,
που ήδη κυνηγά την νύχτα.
Δεν είναι σμάλτο, μα κι ούτε η λάμψη κεριών 
Που το πρωινό γκρίζο την έδιωξε μακρυά
Μια φορά αν το νιώσεις, παραμένει βαθιά μέσα στο αίμα.
Είναι δικό μου και υπάρχει μόνο επειδή υπάρχεις εσύ.
Μην δροσίζεις πια το μέτωπο στο παράθυρο,
Έξω μια βαθιά ομίχλη απλώνεται.
Το παράπονο ενός πουλιού
αχ και το δικό μου φτέρωμα
μουσκεύει η βροχή
Πετώντας, ταξιδεύω στον κόσμο
Πετώντας, ταξιδεύω στον κόσμο

 

Το τραγούδι βασίζεται στο ποιήμα της βραβευμένης Γερμανίδας συγγραφέως, ποιήτριας, δημοσιογράφου, αρθογράφου και καλλιτέχνιδας Hildegard Maria Rauchfuß (1918-2000), και βρίσκεται στο βιβλίο "Versuch es mit der kleinen Liebe – Gedichte, Lieder und Chansons", ( "Δοκίμασε το με μια μικρή αγάπη – Ποιήματα και τραγούδια"), εκδοτικός οίκος "Henschelverlag Berlin", έτος 1970. Ένα ποιήμα για την βαθύτερη και αληθινή αγάπη, για το βάθος και την επιθυμία για κάτι, που όταν το βρεις πρέπει να το κρατήσεις σφιχτά να μην το χάσεις. Μια παρότρυνση, κραυγή προς την ελευθερία αλλά και ο φόβος και η αγωνία για το αύριο που καραδοκεί. Η σωματική και βαθιά συναισθηματική επαφή δύο ανθρώπων, και μέσω αυτής η απόλυτη ολοκληρωσή τους.

Το τραγούδι δημιουργήθηκε τον Απρίλιο του 1974

Μέχρι στιγμής έχουν πωληθεί πάνω από 10 εκατομμύρια αντίγραφα αυτού του τραγουδιού, και δικαίως αποτελεί την μεγαλύτερη επιτυχία των City γενικότερα, αλλά και την μεγαλύτερη επιτυχία ενός τραγουδιού της τότε Ανατολικής Γερμανίας στην Δυτική Γερμανία. Πριν από μερικά χρόνια μάλιστα ανακηρύχθηκε ως το καλύτερο γερμανικό rock τραγούδι του 20ου αιώνα.

..Ίσως φταίνε αυτά τα θλιβερά λόγια που τα νιώθεις σαν μικρές – μικρές μαχαιριές στο κορμί σου. Ίσως πάλι η μελαγχολική φωνή του Toni Krahl που σε διαπερνά… Το θρηνώδες solo βιολί του Gogow, που πραγματικά μοιάζει να κλαίει… Δεν είναι τυχαίο πως ακόμη και ο πρώην καγκελάριος Gerhard Schröder είχε μιλήσει για το ρίγος που σε πλημμυρίζει όταν ακούς αυτά τα λόγια, αυτή τη μουσική. Ο ένας και μοναδικός ύμνος που αντιπροσωπεύει εκείνη τη γενιά, που έψαχνε κάτι να βρει, από κάπου να κρατηθεί και να πάρει δύναμη και να ρίξει τα τείχη, επιτυγχάνοντας την ένωση της Γερμανίας σε ένα ενιαίο κράτος. Όπως και να ‘χει, όποιοι κι αν είναι οι λόγοι, αυτό το τραγούδι ήταν και είναι ο ύμνος κάθε γενιάς, κάθε ανθρώπου που ψάχνει απεγνωσμένα να βρει διέξοδο στην αδιέξοδη ζωή του, να γκρεμίσει τα τείχη, να βρει την ελευθερία του…

 

Πηγή:

http://portal.activeradio.gr/forum/index.php?action=recent;start=10

 

Απρίλιος 29, 2009

Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ?

 

 

Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ, απάντησέ μου

μέσα στη γυάλα τελειώνει το όνειρο;

Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ, απάντησέ μου

ή παραμένει πάντα μαύρος ο βυθός;