Archive for ‘Αναμνήσεις’

Ιουλίου 14, 2009

Σαν παλιό τραγούδι σ’ ακροθαλασσιά…

Σε πόλη ξένη και συννεφιασμένη τυχαία στο µετρό
συνάντησα το φίλο µου, το Λάκη, συµφοιτητή παλιό.
θυμήθηκα έναν άλλο ήλιο µες στην παγωνιά,
σαν ήχο λύρας, σαν παλιό τραγούδι σ’ ακροθαλασσιά.

Είχε µαλλιά ως τους ώμους γένια και µουστάκια κι µάτια γελαστά
ίδιος σαν τότε που αλλάζαμε τον κόσμο σαν όλα τα παιδιά.
Πήρε βραβεία και πολλούς επαίνους, το µέλλον του λαµπρόν
στη ζωή βγήκε, έμαθε το επ’ ώμου, το εν δύο και πρηνηδόν.

Υποτροφία έχει τρεις και εξήντα, ταλέντο κι όνειρα
φορούσε το ίδιο σκούρο µπλε σακάκι από το ’67.
Πέντε πατώµατα ως τη σοφίτα κι εκεί στα αψηλά
τα όνειρά του ζωγραφίζει, µα τα πόδια του πατούν στη γη τώρα πια.

Δεν τον αλλάξαμε τον κόσμο φίλε Λάκη ούτε εσύ ούτε εγώ,
µα βάλε εσύ ένα χρώμα, ένα πετραδάκι και ένα τραγούδι εγώ
και κράτα µέσα σου τον ίδιο ήλιο µες στην παγωνιά,
σαν ήχο λύρας, σαν παλιό τραγούδι σ’ ακροθαλασσιά.

Αρλέτα

Advertisements
Απρίλιος 20, 2009

Για τους παλιότερους !

 

Για να αναπολήσουμε τα παιδικά μας χρόνια,

τότε που μαζευόμασταν σε μεγάλες παρέες στα σπίτια των φίλων και (αμπελο)φιλοσοφούσαμε,

τότε που κάναμε βόλτες στην παραλία και η φαντασία μας ταξίδευε,

τότε που κάναμε πάρτυ με ηλεκτρόφωνο (δανεικό τις περισσότερες φορές)

και βερμούτ στα πολύχρωμα ποτηράκια τις μαμάς,

η οποία παρακολουθούσε με άγρυπνο μάτι από την κουζίνα……

Τότε που είχαμε ελεύθερο χρόνο και δεν είχαμε “άγχος”,

τότε που γελάγαμε αλλά και κλαίγαμε αβιάστα

τότε που είμασταν παιδιά,

τότε ……..μιαν άλλη εποχή………