ΝΟΣΤΑΛΓΙΕΣ

 

Μοιάζω τους γέρους ναυτικούς με τις ρυτιδωμένες

και τίς σφιγγώδεις τις μορφές, που είδα στήν Ολλανδία,

παράμερα στων λιμανιών τους φάρους καθισμένους,

να βλέπουνε,αμίλητοι, να φεύγουνε τα πλοία.

Τα μάτια τους που είχαν δεί κυκλώνες και ναυάγια,

λαχταριστά, νοσταλγικά τα παρακολουθούσαν,

καθώς σηκώναν τις βαριές που τρίζαν άγκυρές τους

και μπρός στούς φάρους ήρεμα, πελώρια ΄περνούσαν.

Σέ λίγο στην απέραντη τη θάλασσα αλαργέυαν

και χάνονταν αφήνοντας στή πορφυρή τη δύση

έναν καπνό που αυλάκωνε τον ουρανό πρίν σβήσει:

κι’ όμως οι γέροι ναυτικοί, ακίνητοι στούς φάρους,

με τη μεγάλη πίπα τους σβησμένη πιά στο στόμα,

πρός τα καράβια που ‘φυγαν εκοίταζαν ακόμα….

 

 

Κ.Ουράνης

 

Advertisements

One Comment to “ΝΟΣΤΑΛΓΙΕΣ”

  1. \’Ελεγε ο Σεφέρης: "Τα ποτάμια σ’ αφήνουν πάντα πίσω, καθώς κυλούν, μ’ αυτά που έχεις, πίκρες, βάσανα, απελπισίες. Η θάλασσα λυτρώνει. Ένας άνθρωπος στην ακροποταμιά: από τις πιο θλιβερές εικόνες που υπάρχουν"Μα και τι πιό θλιβερό, καθώς λέει και ο Ουράνης, από τους γέρους ναυτικούς π\’ " ακίνητοι στούς φάρους, με τη μεγάλη πίπα τους σβησμένη πιά στο στόμα, πρός τα καράβια που ‘φυγαν εκοίταζαν ακόμα…. " σαν και αυτόν τον ίδιον τον ποιητή.. Για την ζωή που φεύγει και κείνοι μένουν ανήμποροι να την κοιτάν\’… οσμή θανάτου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: