Archive for Νοέμβριος 24th, 2008

Νοέμβριος 24, 2008

Τόπος ή Χρόνος??

 

      image

Τα όνειρά μου σαν παιχνίδια κουρδισμένα.
Και το μυαλό μου μια παράξενη πατέντα.
Οι αναμνήσεις μου, μου πιάνουνε κουβέντα.
Απόψε λέω να παίξω απ’ τα κερδισμένα.
Κι έτσι τον δρόμο μου ανάποδα μαζεύω.
θυμάμαι όλα της ζωής μου τα λημέρια.
Τάιζα λύκους και μου τρώγανε τα χέρια,
Κι έτσι παιδεύτηκα να μάθω να χαϊδεύω.
Μόνος μου έφυγα και φτάνω μόνος.
Κι όλους τους δρόμους που με ‘βγάλαν εδώ πέρα,
τους έχω πάλι περπατήσει σε μια μέρα.
Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος.
Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος.
Ύστερα ήρθαν οι χαρούμενες παρέες…
Όλο μου ‘λέγαν, σε κανέναν δε χρωστάω.
Με πότιζαν οινόπνευμα να μάθω να γελάω,
κι εγώ τις άφησα κι έψαξα για νέες.
Η θάλασσα με μάζεψε απ’ το δρόμο.
Μου χάρισε αλάτι να ξεχνάω,
μου έμαθε το κύμα να αγαπάω,
κι ένα κατάρτι έβγαλα στον ώμο.
Μόνος μου έφυγα και φτάνω μόνος.
Κι όλους τους δρόμους που με ‘βγάλαν εδώ πέρα,
τους έχω πάλι περπατήσει σε μια μέρα.
Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος.
Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος

Mόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος

Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης
Πρώτη εκτέλεση: Μιλτιάδης Πασχαλίδης

Advertisements
Νοέμβριος 24, 2008

Κάτι ονειροπόλοι…

                                                       

image

Kάτι διάφανες ψυχές σ’ αυτήν εδώ την πόλη
κάτι ονειροπόλοι
κάτι περίεργες μορφές χαμένες στα σκουπίδια
κάτι αποκαΐδια
κάτι από μένα κάτι από σένα
κάτι απ’ τα ρούχα της ψυχής μας τα σκισμένα
κάτι κουρέλια που τραγουδάμε
κάτι απ’ τα λάθη μας που αγαπάμε
κάτι σκληρές γλυκιές φωνές σαν πόρτα σκουριασμένη
κάτι τσαλακωμένοι
κάτι κορμιά ερωτικά που άνεμος τα παίρνει
κάτι αλλοπαρμένοι
κάτι από μένα κάτι από σένα
κάτι απ’ τα ρούχα της ψυχής μας τα σκισμένα
κάτι κουρέλια που τραγουδάμε
κάτι απ’ τα λάθη μας που αγαπάμε
κάτι παιδιά μοναχικά στα όνειρα δεμένα
πάντα αφηρημένα
κάτι διάφανες ψυχές σ’ αυτήν εδώ την πόλη
κάτι ονειροπόλοι…..

 
μουσική – στίχοι: Αλέξανδρος Δήμας